03/22/21

 hey,

burayı biraz daha özelleştirmek istedim galiba.kimseye hitab etmek gibi bir niyetim yok artık.sadece kendimden kendime bahsedebileceğim bir günlük olsun istiyorum.umrumda değil insanlar.ama arada sırada sizinle konuşmak da isterim tabii.ee nasılsınız?iyi mi hayatlar?benim iyi sayılır.hayatımın yine tahmin edemediğim bir bölümüne girdim galiba.her şey çok hızlı değişiyor.arkadaşlarım,yaptığım işler,düşüncelerim,alışkanlıklarım bile çok hızlı değişiyor.bu güzel bir şey tabii.hayata bir kere geliyoruz zaten.hızlıca her şeyi görmek ve öğrenmek lazım.ama neden daha hızlı değilim diye bazen hayıflanıyorum.sonra farkına varıyorum,mesele hızlı olmak değil,mesele o hızın içinde bir yerde durup artık kendini bulabilmek.evet benim sorunum da tam olarak bu.bir hayat yaşıyorum.ama emin olmadığım çok nokta var.arkadaşlarım öyle değil.herkes çok emin.ben değilim.aynı şeyleri yapıyoruz,ama ben eksik hissediyorum.bir yerde bir hata ya da eksik var biliyorum.ama ne?

işte tam olarak bunu bulmaya geldim buraya sayın okuyucular(kimsenin okumadığı gerçeği).buraya yazmak,içimi dökmek ve belki bir gün okunur umuduyla burada anı biriktirmek istiyorum.buraya her şeyi yazacağım.aklımda ne varsa.sonra oturup ''ulan ben ne bok yedim acaba?''diye durup okuyacağım burayı.belki kendimi bulcam.belki de çoktan varolan Didemle tekrar tanışcam.neyse.isteyen buna şahit olur isteyen de siktirir gider.

bugün hayatımın yeni özel günü olduğundan ve pazartesi olması münasebetiyle verdiğim kararlardan bahsedeyim biraz.mimarlık okuyan biri olduğum için güncelliğimi yitirmiş olduğumdan ki bu tezat bir davranış bu bölümün doğasına,bunu ilk önce tamir etmeye karar verdim.bilginize dostlarım bu bölüm hayatta neredeyse tamamen bana zevk veren şeylerden bir tanesi.o yüzden insan sevdiğini utandırmaz diyerek daha çok ilgilenmeye karar verdim.ne varsa öğrenmeye karar verdim.sadece bir yılım kaldı,geçtiğimiz yıllarda HİÇBİR ŞEY öğrenmediğim için(suçu kendime atıyorum sayın okur,okullar öğrenme alanıdır öğretme alanı değil)son bir yılda bu eksiği her zamankinden 4 kat fazla çalışarak kapatacağım.sıkıntı yok,en azından ne yapmam gerektiğini biliyorum.ama bu bölüm öyle ballı ki,mezun olunca şunu bilirim diye bir şey yok,sınırsız bir derya burası.neyse bu kısmın mastürbasyonunu başka bir zaman çektiririm size.

ingilizceden sıkıldım diyemem ama artık başka bir yaşam tarzı ve düşünce ortamı istiyorum.bu da başka bir dil öğrenerek başka bir insan olmakla mümkün bu aralar.yani en azından önümdeki 1 yıl böyle olacak.ispanyolca öğrenmeye karar verdim.önümüzdeki 3 ay içinde ilk iki seviyesini bitirmek ve bir ispanyol gibi boğazdan harfler çıkararak konuşmak istiyorum.ardına sevgili yapıp ''amor''diye seslenerek sevişmek,''joder'' diyerek sinirlenmek istiyorum,bakalım.nasipte varsa.

anlatmak istediğim çok şey var aslında sevgili okur.işin aslı şuydu, ''bu yaşta neden bu kadar toyum?''sorusunu sorarak derin sikindirik depresyon evresine giriş yaptım.sonra iş ''ben bu dünyanın *mına koycam ''diyerek son buldu.demek ki neymiş fazla gaz iyi değil.belki de iyi,bilemiyorum.bunu kendime 90 günden sonra tekrar hatırlatacağım(21/90 kuralı seni cahil).bakalım bir insanın hayatı gerçekten 90 gün içinde bambaşka bir şeye evrilebiliyor mu?beraber görmek ister misin?istemezsen sıkıntı yok ama eğer istersen yaz bana,numaramı veremem ,sadece kapağı güzel olan her yakışıklıya kapım açık.by